الگوی مفهومی پیشنهادی مدیریت دانش برای سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله: مقاله علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری مدیریت رسانه، استادیار دانشگاه صداوسیما (نویسنده مسئول).

2 دکتری مدیریت استراتژیک، استادیار دانشگاه صداوسیما.

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت رسانه، دانشگاه صداوسیما

چکیده

پژوهش‌های زیادی به الگوهای مدیریت دانش در سازمان‌های مختلف پرداخته‌اند و هر یک با توجه به ویژگی‌های سازمان مورد بررسی به مولفه‌های الگوی مدیریت دانش در آن سازمان اشاره داشته‌اند. با توجه به دانش‌محور بودن رسانه و برخوردار بودن از نیروهای مبتکر و خلاق در سازمان‌های رسانه‌ای، ما در این مقاله برای نخستین بار به دنبال ارائه یک الگوی پیشنهادی بومی برای سازمان صداوسیما هستیم. این پژوهش با استفاده از نظریه‌پردازی داده‌بنیاد انجام شده است که در آن 15 نفر از مشارکت‌کنندگان که شامل مدیران سازمان صداوسیما و اساتید حوزه مدیریت دانش، به روش نمونه‌گیری نظری انتخاب شدند؛ سپس با استفاده از مصاحبه عمیق، و سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی، 226 مفهوم استخراج شدند که این مفاهیم در 73 زیر مقوله، 21 مقوله و درنهایت در 3 مقوله محوری دسته‌بندی شدند. ما در این پژوهش به مدل سه‌بعدی مدیریت دانش در سازمان صداوسیما رسیدیم که اولین بعد بر مراکز و منابع دانشی در سازمان صداوسیما اشاره دارد که بر منابع دانشی به عنوان محور اصلی فرایند مدیریت دانش در مراکز دانشی اشاره دارد. الزامات زیرساختی نیز شامل ده مقوله‌ی تدوین نقشه دانشی، حمایت مدیریت، ‌شناخت وظیفه نهادی سازمان، زیرساخت فناوری اطلاعات هدفمند، سیستم منابع انسانی،‌ضرورت ایجاد سازوکاری برای ارتباط با بازنشسته‌ها، سیستم پاداش هدفمند، فراهم کردن ساختار مناسب، لزوم ایجاد وحدت عقیدتی و فرهنگ تسهیم و اعتماد بر زیرساخت‌های لازم برای اجرایی شدن فرایند مدیریت دانش در سازمان صداوسیما اشاره دارد و در نهایت به یک فرایند در سازمان صداوسیما رسیدیم که دارای نه عنصر یا مقوله‌ی تعیین نیازها، راهبردها و اهداف دانشی، شناسایی و کشف دانش، ذخیره و سازماندهی دانش، تسهیم دانش، یادگیری و به‌کارگیری دانش، نظام مستندسازی، ارزیابی، شناسایی فعال و حذف دانش منسوخ‌شده و بازخورد به منبع دانش است که بر نحوه‌ی اثربخش جریان دانش در سازمان صداوسیما اشاره دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


استراوس، انسلم؛ کربین، جولیت (1391)، مبانی پژوهش کیفی، فنون و مراحل تولید نظریه زمینه‌ای، ترجمه ابراهیم افشار، تهران: نشر نی.

اکبری، فریده (1389)، «تأثیر قابلیت‌های مدیریت دانش بر اثربخشی سازمانی»، پایان‌نامه کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.

پاپیان، ناهید (1392)، «طراحی مدل سازمان دانش‌بنیان در رسانه ملی»، پایان‌نامه دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور.

زین‌العابدینی، پیام (1393)، نقش مدیریت دانش در سازمان‌های رسانه‌ای بر اساس مدل پورتر، بیست‌و یکمین کنفرانس بین‌المللی مدیریت در قرن بیست‌و‌یک.

شکورلو، علی؛ حسن‌بیگ، سمیرا (1392)، معرفی و اندازه‌گیری تأثیر ابزارها و تکنیک‌های سیستم مدیریت دانش بر بهره‌وری در رسانه ملی با توجه به مدل سازمان بهره‌وری آسیا، دهمین کنفرانس بین‌الملل مهندسی صنایع.

مقربی، رامین (1392)، «آسیب‌شناسی موانع فرایندی پیاده‌سازی مدیریت دانش در شهرداری تهران: مطالعه موردی شهرداری منطقه یک»، پایان‌نامه کارشناسی ارشد مدیریت دولتی دانشگاه علامه طباطبایی.

نجف‌بیگی، رضا؛ درودی، هما (1388)، «ارائه الگوی سازمان یادگیرنده در سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران»، مجله مدیریت فرهنگی، 3(6).

 

Chuang, S. (2004), A resource-based perspective on knowledge management capability and competitive advantage: e: An empirical investigation. Expert Systems with Applications, 3(27), 459-465.

Gold, A. H.  A. Malhotra, & A. H. Segars. (2001), Knowledge management: An organizational capabilities perspective. Management Information Systems, 1(18), 185-214.

Koniger, P. & K. Janowitz. (1995), Drowning in information, but thirsty for knowledge. International Journal of Information management, 15(1), 5-16.

Hales, S. (2000), Better understanding knowledge for personal and Bussiness success. Available at: www.insighting.co.uk.

Haines, T. (2001), The problem of knowledge management.

Rowley, J. (2000), what is knowledge management. Library Management, 20(8), 12.

Malhotra, Y. (2000), From Information management to knowledge management.

Probst, G., R. S. (2000), Knowledge management (Building Block for Success)، Harvard Business review.

Sigala, Marianna, & Kalotina Chalkiti. (2015), Knowledge management, social media and employee creativity. International Journal of Hospitality Management, 44-58.

Wiig, K. (2002), application of knowledge management in public administration. Journal of knowledge management. Vol.6. pp.224-239

Zhi-ping Fan, Bo Feng, Yong-Hong Sun & Wei Ou. (2009), Evaluating knowledge management capability of organization: a fuzzy linguistic method. Expert Systems with Applications, 3346-3354.