به سوی فهم نظریه جهیزیه سیاسی در مدیریت بخش دولتی: شالوده‌های نظری، روایت مفهومی و پیامدهای سازمانی و ملی

نوع مقاله: مقاله علمی-پژوهشی

نویسنده

دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

رویکرد سیاسی به مدیریت در بخش دولتی، رفتارهای خاصی را در سازمان‌های دولتی، رشد و نمو می‌دهد. پدیده جهیزیه سیاسی، رهاورد چنین رویکردی در مدیریت دولتی برخی کشورها است. جهیزیه سیاسی، اِشعار به آورده یا امید به تزریق آوردۀ مقام سیاسی به سازمان مقصد دارد که آن را از طریق بیت‌المال تأمین می‌کند. نویسنده تلاش می‌کند این پدیده‌ را در قالب روایتی مفهومی به اتکای دانش موجود در حوزه مدیریت دولتی، نظریه سازمانی و همین طور علوم سیاسی از طرفی و حکمت نظری خود از طرف دیگر به تصویر بکشد. با ترسیم نحوه رخداد جهیزیه سیاسی و تحلیل سازکارهایی آن در بخش دولتی، پیامدهای سازمانی و ملی آن، تشریح و بر رواج این پدیده در نظام اداری کشور هشدارهایی مطرح می‌کند.

کلیدواژه‌ها


دانایی‌فرد، حسن (1391)، چالش‌های مدیریت دولتی ایران، تهران: سمت.

دانایی‌فرد، حسن و الوانی، سیدمهدی (1385)، «استراتژی تحول در بخش دولتی ایران»، دانشور رفتار، شماره 17، صص 98-120.

دانایی‌فرد، حسن و الوانی، سیدمهدی (1386)، «استراتژی استدلال استعاره‌ای در نظریه‌پردازی شکل‌گیری تئوری جابه‌جایی مدیران دولتی»، مدرس علوم انسانی، شماره 52، صص 107-136.

Harber, C. (1993), “Prismatic Society Revisited: Theory and Educational Administration in Developing Countries”, Oxford Review of Education, Vol. 19, No. 4, Pp. 485-497.

Frederickson. H. G. (1980), New Public Administration, University, AL: University of Alabama Press.

Selznick, P. (1996), "Institutionalism 'Old' and 'New'", Administrative Science Quarterly, Vol. 41, No. 2, Pp. 270-277.

Selznick, P. (1949), TVA and the Grass Roots: a Study in the Sociology of Formal Organization. Berkeley: University of California Press.